... aby natychmiast otrzymać materiały wpisz się na listę

Zmniejsz koszty firmy i przenieś ją do Anglii!

Dzięki rabatom (abonament 0 zł) Twoja szczędność roczna będzie wynosić 16 200zł!

Nie licz na emeryturę z ZUS. Sam zadbaj o swoją przyszłość!

Dzięki rabatom (abonament 0 zł) Twoja szczędność roczna będzie wynosić 16 200zł!

Zapisując się na subskrypcję zgadzasz się z Polityką Prywatności.

Newsletter

Aby natychmiast otrzymać materiały dot. optymalizacji podaj swój mail i imię.

Jak nie dać się okradać i zadbać o przyszłość?

Gdzie wysłać Ebooka?


A A A


mały zus - niski zus tylko z DEZI.PL

Składki ZUS cały czas rosną.
Dzięki nam uwolnisz ponad 16 000 zł na rozwój firmy, potrzeby własne lub inwestycje

Dzięki nam możesz optymalnie zarzadzać kosztami
ubezpieczeń społecznych w swojej firmie.

Certyfikat Rezydencji a podatki dyrektorów sp. Ltd

Dochody Polaka wykonującego pracę w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu z uwzględnieniem zakresu jego obowiązku podatkowego. Kluczową kwestią jest ustalenie, czy dana osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce czy w Wielkiej Brytanii a może mieszka równocześnie i w obu państwach. Ważne jest określenie tak zwanego Ośrodka Interesów Życiowych.

 

Po pierwsze, przepisy o opodatkowaniu 19-proc. podatkiem stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Dotyczy to udziałowców, firm i osób, które otrzymały dywidendę z zagranicy. Jednak zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Po drugie, Polacy nie mają obowiązku informowania polskiego Urzędu Skarbowego o zmianie statusu rezydencji podatkowej. Dzięki temu, że Polska ratyfikowała Konwencję z Wielką Brytanią oraz Irlandią w sprawie podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych.

 

Na poczatek definicja: Dochód – miara finansowa pożytków czerpanych z różnych źródeł.

 

Polacy którzy nie sa rezydentami w Wielkiej Brytanii czy innych państwach UE mogą rozliczać swoje podatki zgodnie z zasadą wyłączenia z progresją (poniżej sa linki ).

OK... dalej wieje nudą ;-) ... ale twierdzimy ze warto przeczytać wszystko do końca, zwłaszcza że na końcu jest jakby podsumowanie poruszonego tematu. Zanim jednak pomęczymy sie z przydługawym artykułem który jest zlepkiem najbardziej wartościowej wiedzy zachęcamy byś zaczął od TEGO ARTYKUŁU-[ link do artykułu na blogu] i potraktował go jako wstęp do dalszej lektury.

Oznacza to, że pracując w Wielkiej Brytanii, nie musisz opłacać w Polsce podatku od dochodów uzyskanych za granicą. Dochód jest opodatkowany tylko jeden raz, w tym kraju, w którym został osiągnięty. Jeśli pracowałeś w danym roku podatkowym zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii, wówczas stosowana jest stawka podatku po uwzględnieniu dochodu całościowego, z pracy w Polsce oraz w UK.

 

Więcej na temat metody wyłączenia z progresją oraz rezydencji i podatków:

Broszura z Ministerstwa Finansów 2013 r

Broszura z Izby Skarbowej 2011 r.

Rozliczenie dochodów z zagranicy 2011 r.

.

.

Problem podwójnej rezydencji podatkowej

Rezydencja podatkowa to inaczej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Każdy kraj inaczej określa warunki uzyskania rezydencji podatkowej w danym kraju.

W Polsce pojęcie to wiąże się z tzw. nieograniczonym lub ograniczonym obowiązkiem podatkowym. Oznacza to, że osoba posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (czyli polski rezydent podatkowy) rozlicza w Polsce dochody uzyskane w Polsce i za granicą, a osoba posiadająca ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (czyli obcy rezydent podatkowy) rozlicza w Polsce jedynie dochody uzyskane w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PDOF, osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich przychodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski  (czyli rezydenta podatkowego posiadającego nieograniczony obowiązek podatkowy) uznaje się taką osobę, która posiada tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa tu dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zdarza się, że dana osoba jest rezydentem podatkowym w dwóch krajach naraz. Dzieje się tak, gdy zgodnie z polską ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych dana osoba jest objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, a zgodnie z prawem innego kraju jest rezydentem podatkowym tego innego kraju.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym wiele wątpliwości wywołuje kwestia określenia miejsca opodatkowania dochodów osób, które uzyskują je zarówno w Polsce, jak i za granicą, tj. określenia, czy dana osoba podlega w Polsce nieograniczonemu, czy też ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT. Ustawa o PIT stanowi bowiem, że nieograniczonemu obowiązkowi w Polsce podlegają osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium RP. Osoby mające miejsce zamieszkania w innym kraju podlegają natomiast opodatkowaniu w Polsce tylko w zakresie dochodów z pracy wykonywanej na terytorium RP na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy. Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Analogicznie w Wielkiej Brytanii rezydent to osoba, która spędza na terenie tego kraju część roku podatkowego (co najmniej 183 dni w roku, w pewnych sytuacjach jako rezydenci mogą być traktowane także osoby, które przebywają na brytyjskim terytorium krótszą część roku) Można wyróżnić dwa statusy: residence i ordinary residence, o ile status residence uzyskuje się spędzając określoną część roku w Wielkiej Brytanii, o tyle status ordinary resident (http://www.hmrc.gov.uk/international/residence.htm) uzyskuje osoba, która zamieszkuje (lub ma taki zamiar) na terenie Wielkiej Brytanii w ciągu co najmniej 3 kolejnych lat (osoba, dla której Wielka Brytania jest głównym miejscem zamieszkania w dłuższym okresie czasu), status residence oraz ordinary residence nie jest równoznaczny z miejscem stałego zamieszkania (domiciled).

Uznanie danej osoby za rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii nie będzie miało bezpośredniego wpływu na jej status podatkowy w Polsce, należy bowiem zauważyć, że polska rezydencja podatkowa tej osoby będzie ustalana na podstawie wewnętrznych polskich przepisów.

Rozpatrując sprawę z punktu widzenia polskiego prawa podatkowego podatnik podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, którego miejsce zamieszkania zgodnie z umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania jest za granicą, nadal podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jednak niektóre jego dochody są opodatkowane lub zwolnione z podatku zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Na miejsce zamieszkania rozumiane jako centrum interesów osobistych lub gospodarczych wskazują m.in. następujące okoliczności: meldunek w Polsce; polski adres miejsca zamieszkania w ewidencji podatników NIP; podawanie polskiego adresu miejsca zamieszkania w różnych sprawach urzędowych czy sądowych; najbliższa rodzina w Polsce (małżonek, dzieci); regularne i częste przyjazdy do Polski; brak przyczyn uzasadniających posiadanie miejsca zamieszkania za granicą; gromadzenie majątku w Polsce; łączenie swojej przyszłości z Polską (np. ubezpieczenie emerytalne itp.)

Możliwa jest więc sytuacja, gdzie dana osoba będzie jednocześnie uznana za rezydenta podatkowego Polski i Wielkiej Brytanii, a państwa te na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania będą musiały rozstrzygnąć pomiędzy sobą konflikt rezydencji.

W przypadku jednak, gdyby nie doszło do konfliktu rezydencji (tzn. osoba legitymująca się brytyjskim certyfikatem rezydencji nie byłaby jednocześnie uznana za polskiego rezydenta podatkowego na podstawie polskich wewnętrznych przepisów) lub konflikt ten zostałby rozstrzygnięty na korzyść Wielkiej Brytanii, dana osoba fizyczna będzie posiadała ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce

O ile rezydentem podatkowym można być w więcej niż jednym kraju (na przykład jednocześnie w Polsce i w Wielkiej Brytanii) o tyle miejsce stałego zamieszkania (a co za tym idzie - nieograniczony obowiązek podatkowy) można mieć jedynie w jednym kraju.

.

.

„Ośrodek interesów życiowych” w świetle nowelizacji ustawy o PIT

W praktyce wiele wątpliwości wywołuje jednak określenie „miejsca zamieszkania” danej osoby. Przepisy podatkowe nie definiują bowiem tego pojęcia a odwołanie się do przepisów Kodeksu Cywilnego.

Definicja: miejsca zamieszkania -„miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu”,  ...nie wydaje się w tej sytuacji w pełni adekwatne i wywołuje dalsze wątpliwości interpretacyjne.

Określenie „miejsca zamieszkania” jest tymczasem niezbędne także w świetle umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dla określenia „miejsca zamieszania” nakazują odwoływać się bowiem do przepisów wewnętrznych danego państwa. Inne przesłanki bierze się pod uwagę dopiero, gdy dana osoba ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach. W pierwszej kolejności umowy te stanowią, że miejsce zamieszkania znajduje się tam, gdzie znajduje się „ośrodek interesów życiowych” danej osoby, tj. z którym państwem ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. (o tym za chwilkę)

.

.

Czym jest centrum interesów życiowych?

Od  właściwego określenia ośrodka interesów życiowych zależy to, gdzie płacone będą podatki. Ma to szczególne znaczenie dla pracujących za granicą. Sprawę komplikuje dodatkowo brak precyzyjnej definicji. Nie ma jej ani w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, ani w krajowym prawie podatkowym.
Problem z interpretacją polskich przepisów dotyczących ustalania ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego został także dostrzeżony w czasie prac nad nowelizacją ustawy o PIT. W uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej czytamy: „W art. 1 pkt 2 lit. b projektu dodaje ust. 1a w art. 3 ustawy, którego celem jest zdefiniowanie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W chwili obecnej interpretacja tego pojęcia oparta jest na koncepcji miejsca zamieszkania zawartej w Kodeksie Cywilnym, co wywołuje wiele problemów praktycznych zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podatników”.

"Istotne dla wykładni tego pojęcia są (...) wskazówki zawarte w Komentarzu do art. 4 Konwencji Modelowej OECD w sprawie unikania podwójnego opodatkowania dochodu i majątku. Zgodnie z nim ośrodek interesów życiowych obejmuje powiązania osobiste i ekonomiczne, w tym stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, a także miejsce prowadzonej działalności gospodarczej i miejsce, z którego dana osoba zarządza swoim majątkiem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na indywidualne postępowanie danej osoby" - mówi dr Janusz Fiszer, partner w Kancelarii Prawnej White & Case i adiunkt UW.

"Jakie przesłanki przemawiają za tym, że centrum interesów życiowych polskiego podatnika zostało przeniesione za granicę? (...) Wydaje się, że tymi przesłankami może być fakt posiadania w danym państwie najbliższej rodziny, względnie krewnych i znajomych, fakt zatrudnienia lub prowadzenia tam działalności gospodarczej, rachunek bankowy, objęcie danej osoby w tym państwie ubezpieczeniem społecznym, emerytalnym, rentowym lub innym, udział tej osoby w lokalnych przedsięwzięciach o charakterze społecznym, kulturalnym lub politycznym. Dodatkowym kryterium może być posiadanie w danym państwie majątku. Jeżeli tego rodzaju więzi z drugim państwem będą jednocześnie w sposób zauważalny słabsze aniżeli z Polską, to takie porównanie wskaże na fakt istnienia centrum interesów życiowych w tym obcym państwie" - czytamy w "Gazecie Prawnej".

 

 

Aby móc udowodnić przed polskimi fiskusem, że centrum interesów życiowych znajduje się za granicą, warto zgromadzić jak najwięcej dokumentów potwierdzających ścisłe powiązania osobiste, jak i ekonomiczne z zagranicą. W razie sporu z organem podatkowym pomocne będą: akt własności nieruchomości lub umowa najmu, umowa kredytowa zawarta z zagranicznym bankiem, dowód własności samochodu, umowa o pracę z zagranicznym pracodawcą, wypis z rejestru przedsiębiorców prowadzonego w obcym państwie, udokumentowanie faktu stałego przebywania rodziny za granicą wraz z podatnikiem (współmałżonek, dzieci), dowód uczęszczania dzieci do szkoły za granicą itp.

Uwaga:
Powyższa reguła może podlegać znaczącym modyfikacjom za sprawą umów międzynarodowych zawartych z krajem wykonywania czynności zarobkowych. Umowa międzynarodowa o unikaniu podwójnego opodatkowania ma wyższą moc niż ustawa. Stąd każdorazowo należy sięgnąć do umów i sprawdzić, czy nie wskazują one szczególnych zasad opodatkowania danego rodzaju przychodów.

.

.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

Znowelizowane przepisy należy rozmieć w ten sposób, że jeżeli dana osoba będzie przebywała w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, to będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jeżeli natomiast dana osoba przebywa w Polsce krócej, to należy rozpatrywać, czy osoba taka ma w Polsce „ośrodek interesów życiowych”. Przepisy nie definiują jednak bliżej tego pojęcia stwierdzając, że chodzi tutaj o centrum interesów osobistych lub gospodarczych danej osoby.

Urzędy skarbowe uznają, że rozpatrując kwestię ustalenia miejsca zamieszkania na podstawie centrum interesów życiowych należy brać pod uwagę posiadanie w danym kraju centrum interesów osobistych lub gospodarczych. Za „interesy osobiste” należy rozumieć powiązania rodzinne i towarzyskie danej osoby. W praktyce chodzi tutaj o sytuację, w której w danym państwie znajduje się także najbliża rodzina danej osoby (małżonek i dzieci). Przez „interesy gospodarcze” należy natomiast rozumieć miejsce wykonywania pracy, prowadzenia działalności gospodarczej, czy też posiadanie majątku.

Często wskazuje się także, że o posiadaniu centrum interesów życiowych w danym kraju można mówić również, jeżeli dana osoba prowadzi w tym kraju nie tylko działalność gospodarczą, ale także wszelkiego rodzaju inną działalność, w tym polityczną i kulturalną.

.

.

Urzędy skarbowe uznawały, że miejsce zamieszkania nie ma nic wspólnego z miejscem zameldowania. Fakt zameldowania stanowi bowiem jedynie o spełnieniu wymogu prawno-administracyjnego. Możliwe jest więc posiadanie miejsca zameldowania w Polsce i jednocześnie centrum interesów życiowych w innym kraju. Minister finansów uznał także, że fakt posiadania w Polsce majątku, np. mieszkania, nie może przesądzać o istnieniu w Polsce miejsca zamieszkania danej osoby, podczas gdy osoba taka pracuje w innym kraju i tam przeniosła swoje centrum interesów życiowych. Taki majątek może bowiem być utrzymywany w celach inwestycyjnych.

Urzędy skarbowe wskazują także, że potwierdzeniem miejsca zamieszkania podatnika powinien być certyfikat rezydencji wydany przez właściwe władze podatkowe

W praktyce zdarzało się do tej pory, że podatnicy przedstawiali w polskich urzędach skarbowych różnego rodzaju dokumenty, które w praktyce nie potwierdzały jednak ich rezydencji podatkowej. Przepisy nie określały bowiem, jak taki certyfikat rezydencji powinien wyglądać. Nowelizacja ustawy o PIT rozwiązała ten problem wprowadzając definicję „certyfikatu rezydencji”, przez który należy rozumieć „zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika”.

W świetle powyższych uwag należy uznać, że nowelizacja ustawy o PIT, która zaczela  obowiązywać od 1 stycznia 2007r. powinna wyeliminować dotychczasowe wątpliwości dotyczące określania miejsca zamieszkania danej osoby a tym samym podlegania ograniczonemu lub nieograniczonemu obowiązkowi na terytorium RP. Decydować będzie o tym długość przebywania w Polsce lub określenie ośrodka interesów życiowych, przez który należy rozumieć przed wszystkim kraj, z którym łączą podatnika powiązania rodzinne, a także w którym prowadzi on wszelką działalność – gospodarczą, polityczną, kulturalną itp.

.

.

Rezydencja podatkowa w Wielkiej Brytanii

W Wielkiej Brytanii są bardziej skomplikowane niż w Polsce. Wyróżnia się tam trzy statusy podatkowe: nierezydent (non-resident), rezydent (resident but not ordinary resident) i zwykły rezydent (resident and ordinary resident).

Generalnie w przypadku dochodu ze stosunku pracy nierezydent jest opodatkowany wyłącznie od dochodów uzyskanych za obowiązki wykonywane w Wielkiej Brytanii. Rezydent zaś podlega opodatkowaniu od dochodu otrzymanego za obowiązki pracownicze wykonywane w Wielkiej Brytanii oraz od dochodu za obowiązki wykonywane poza brytyjskimi granicami, ale wypłaconego w Wielkiej Brytanii bądź tam przekazanego, przywiezionego (remittance).

- Zwykły rezydent jest - co do zasady - opodatkowany w Wielkiej Brytanii od całości swoich ogólnoświatowych dochodów. Wyjątkiem będzie sytuacja osoby, która jest zwykłym rezydentem w Wielkiej Brytanii, ale nie posiada statusu tzw. osoby stale zamieszkującej w Wielkiej Brytanii (UK domiciled), i na podstawie odrębnej umowy o pracę zawartej z pracodawcą mającym siedzibę poza granicami Wielkiej Brytanii jest wynagradzana za obowiązki wykonywane całkowicie poza Wielką Brytanią - argumentuje ekspert PricewaterhouseCoopers.

.

.

Obowiązki wobec fiskusa

Określając obowiązki podatkowe osoby pracującej za granicą warto się zastanowić, w jakiej sytuacji dana osoba będzie miała określony status podatkowy w Wielkiej Brytanii. Jak tłumaczyła w rozmowie z nami Agnieszka Wickel, nierezydentem jest zasadniczo osoba, której długość pobytu w Wielkiej Brytanii w danym roku podatkowym nie przekroczyła 183 dni. Natomiast jako rezydent traktowana jest osoba, która albo spędziła w Wielkiej Brytanii ponad 183 dni w danym roku podatkowym, albo przebywała tam średnio powyżej 90 dni w każdym z czterech kolejnych lat podatkowych (nie licząc roku przyjazdu i wyjazdu), z tym że w tym drugim przypadku osoba ta będzie traktowana jako rezydent zasadniczo dopiero od piątego roku podatkowego. Z kolei status zwykłego rezydenta posiada osoba, która przykładowo: przybyła do Wielkiej Brytanii z intencją pobytu tam dłużej niż trzy lata bądź zakupiła tam nieruchomość albo wynajęła ją na okres powyżej trzech lat, od - odpowiednio - momentu przyjazdu, zakupu nieruchomości lub zawarcia wspomnianej umowy najmu.

Gdyby zarówno Polska, jak i Wielka Brytania na podstawie swojego krajowego prawa uznawały jednocześnie daną osobę za swojego rezydenta podatkowego, to w takiej sytuacji rozliczeń dokonuje się na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Wielką Brytanią i przewidzianych w niej norm, które pozwolą na rozwiązanie zaistniałego konfliktu rezydencji.

.

PODSUMOWANIE:

Żeby nie płacić podatku w Polsce możesz starać się o status rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii. Niestety sam certyfikat nie daje gwaracji, że ominie nas podwójne płacenie podatków. Polskie prawo i służby podatkowe na pewno w nam tym nie pomogą.

Co zrobić żeby nie płacić podatków w Polsce?

  • Najlepiej wymeldować się z jakiegokolwiek miejsca zamieszkania w Polsce.
  • Koniecznie trzeba uzyskać oficjalne potwierdzenie urzędu skarbowego z Wielkiej Brytanii, ze tam zainteresowany podatnik żyje, pracuje i tam jest rezydentem podatkowych (o tym jak zdobyć takie potwierdzenie - niżej). To potwierdzenie nazywa się certyfikatem rezydencji podatkowej.
  • Należy wyrobić NIN- National Insurance Number
  • Najlepiej unikać jakichkolwiek dochodów osiąganych w Polsce (np. przychody z najmu mieszkania przepisać na rodzinę itp.).

Polskie prawo nie wymaga od podatnika poinformowania o zmianie statusu rezydencji podatkowej. Po prostu osoba zainteresowana nie składa zeznania podatkowego za dany rok w Polsce. Podatnik nie musi tez wysyłać do urzędu skarbowego w Polsce aktualizacji danych osobowych (formularza NIP-3).

Co trzeba zrobić w Wielkiej Brytanii żeby otrzymać certyfikat rezydencji podatkowej ?

  1. Certyfikat wydaje urząd podatkowy HM Revenue & Customs.
  2. Po przyjeździe do Wielkiej Brytanii nie należy już wypełniać formularze P86 jak podaje wiele stron internetowych (wycofany został w 2010 roku: http://www.hmrc.gov.uk/manuals/rdrmmanual/rdrm10215.htm) i DOM1 (również nie trzeba http://www.hmrc.gov.uk/briefs/income-tax/brief1709.htm).
  3. Formularz https://companieshouse-online.hmrc.gov.uk/shortforms/form/PT_CertOfRes należy wypełnic do urzędu skarbowego. Osoby mające już numer podatkowy (tax reference number) i/lub numer ubezpieczenia społecznego (UK National Insurance number) powinny podać te numery w formularzu. Ten formularz pozwoli na określenie statusu rezydencji podatkowej i ewentualnych przysługujących ulg podatkowych. Należy wypełnić go niezwłocznie po przybyciu do Wielkiej Brytanii.Formularz dotyczy miejsca zamieszkania , miejsca urodzenia i kraju, do którego kiedyś w przyszłości osoba zainteresowana prawdopodobnie chce wrócić, dotyczy ogólnie przychodów uzyskiwanych poza Wielką Brytanią i ich ewentualnego wpływu na sytuacje podatkowa w Anglii. Formularz i pytania dla celów podatkowych nie są tożsame z tymi samymi terminami określającymi status imigracyjny!
  4. W Wielkiej Brytanii należy przebywać ponad 183 dni w roku (czyli ponad pół roku, niekoniecznie w sposób ciągły) w danym roku podatkowym, czyli od 6 kwietnia do 5 kwietnia. Dzień przybycia do Wielkiej Brytanii i dzień wyjazdu z Wielkiej Brytanii nie liczy się do tych dni, zalicza się jedynie pełne dni spędzone w Anglii!
  5. Rezydencja podatkowa nie wpływa w żaden sposób na obywatelstwo i np. prawo do paszportu.
  6. Po uzyskaniu statusu rezydenta podatkowego w Wielkiej Brytanii warto wystąpić do HM Revenue & Customs o zaświadczenie o rezydencji podatkowej dla polskiego Urzędu Skarbowego. Na pewno przyda się w przypadku dociekań polskiego urzędu.

 

Status rezydenta podatkowego w Wielkiej Brytanii dostaną zwykle osoby, które:

- zamierzają i będą pracować w Wielkiej Brytanii przez co najmniej 2 lata, lub
- zamierzają zostać w Wielkiej Brytanii przez co najmniej 3 lata, lub
- maja 'property' w Wielkiej Brytanii (dom, mieszkanie, ziemia) w UK, lub
- wynajmą mieszkanie/dom w Wielkiej Brytanii na co najmniej 3 lata i najlepiej wykazać jeden z tych punktów w formularzu (ale zgodnie z prawdą!).

Źródło formularzy:http://www.hmrc.gov.uk/individuals/fgcat-nonresidentlandlords.shtml STRONA DO ARCHIWALNYCH, ZMIENIONYCH JUZ PRZEPISOW

Uznanie danej osoby za rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii nie będzie miało bezpośredniego wpływu na jej status podatkowy w Polsce, należy bowiem zauważyć, że polska rezydencja podatkowa tej osoby będzie ustalana na podstawie wewnętrznych polskich przepisów. Możliwa jest więc sytuacja, gdzie dana osoba będzie jednocześnie uznana za rezydenta podatkowego Polski i Wielkiej Brytanii, a państwa te na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania będą musiały rozstrzygnąć pomiędzy sobą konflikt rezydencji.

W przypadku jednak, gdyby nie doszło do konfliktu rezydencji (tzn. osoba legitymująca się brytyjskim certyfikatem rezydencji nie byłaby jednocześnie uznana za polskiego rezydenta podatkowego na podstawie polskich wewnętrznych przepisów) lub konflikt ten zostałby rozstrzygnięty na korzyść Wielkiej Brytanii, dana osoba fizyczna będzie posiadała ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce - innymi słowy w takim przypadku obywatel polski, osiągający dochód wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii, co do zasady nie będzie miał obowiązku rozliczania się w Polsce.

Pamiętaj! Jeżeli pracowałeś w Wielkiej Brytanii i nie uzyskałeś certyfikatu rezydenta podatkowego w UK to masz obowiązek rozliczenia się w Polsce.

 

 

 

Żródło: hmrc.gov.uk,  abak.info , podatekangielski.pl, zielonalinia.gov.pl,
Interpretacje Dezi.pl  w oparciu o pit.pl  , "Gazecie Prawnej", w wywiadzie z dr Januszem Fiszerem "Niełatwo określić centrum interesów życiowych".obejmują tezy wybranych interpretacji urzędów, izb skarbowych, wyroków sądu oraz pisma Ministerstwa Finansów. Publikacja ta nie stanowią porady podatkowej czy prawnej i są wyłącznie odzwierciedleniem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Pełna treść wybranych interpretacji dostępna jest na stronach internetowych Ministerstwa Finansów.

 


Tagi:skladki zus, zus stawki, działalność gospodarcza, świadczenia zus, zus formularze, zus wysokość składek, zasiłki zus, wskaźniki zus, mały zus, maly zus, niski zus, niższy zus, nizszy zus, optymalizacja składek, emerytura, umowa o prace